Nino Oxilia
| Artìcol prinsipal an lenga piemontèisa | |
| Version an parlà locaj: Astësan Bielèis Canavzan Langhèt Lissandrin Monfrin Noarèis Seban Valsesian Valsusin | |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì |
|
Regista, scritor an lenga italian-a e crìtich teatral. A l'ha fàit ël giornalista: sò prim tòch, ant la Gasëtta ëd Turin, a l'é dij 25 d'ost 1908. A l'ha peui travajà al Momento. Cand ai 23 ëd maj 1913 sò amis Sandro Camasio a meuir për na meningite, Oxilia a l'é possà a chité Turin e a sërché na vita neuva. A dirigg ëd pelìcole coma Sangue bleu (con Francesca Bertini), Retaggio d'odio, Rapsodia satanica (con Lyda Borelli e mùsiche ëd Mascagni), Il riso rosso, La monella (con Dina Galli), Il sottomarino n. 27 (con Ruggero Ruggeri e Pina Menichelli), Fior del male. Dël 1915 Oxilia a part volontari ant la prima guèra mondial. Për via ëd soe competense a l'é assignà al Repart cinematogràfich e a realisa na serie ëd filmà d'anteresse documentari. [modìfica] EuvreDël 1909 Oxilia a l'ha publicà ël lìber ëd poesìe Canti brevi. N'àutr lìber ëd poesìe, Gli orti, a sarà publicà dël 1918, dòp soa mòrt. Dël 1909 a l'é ël test ëd na canson goliàrdica, Il commiato, butà an mùsica da Blanc. |
SE LEER! ¿Y que? :) Es fácil aprender a leer un idioma que ya se habla. Consulte usted esta pagina y verá, en un momento tendrá usted su Badge de Bogianen :)
Për dì la soa ansima a sta pàgina-sì ch'a-i daga 'n colp col rat an sël tilèt discussion. Për lasseje un messagi a j'aministrator ch'a varda ambelessì. Lìber për chi a veul amprende a lese e a scrive mej an piemontèis, e che an fan d'arferiment a tùit për la coression ortogràfica dij test. Për ёscrive dësgagià, ch'a dòvra la Tastadura piemontèisa! E ch'a manca pa 'd vardesse la pàgina d'agiut për chi as anandia da zero. |



