Rosalìa

Da Wikipedia.
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì


Rosalìa a l'era nassùa vers ël 1132, dal cont Sinibald ëd la Quisquinia e da Marìa Guiscarda.
Intrà ant la cort norman-a a 18 agn, a l'é vnùita madamisela dl'argin-a Margrita ëd Navara.

La famija ëd Rosalìa a l'é ruinasse séghit a na cospirassion contra ël tròno da part ëd la noblëssa, a la qual a l'avìa partissipà ëdcò sò pare: ël cont a l'é stàit massà e a la famija a l'han gavaje tut lòn ch'a l'avìa.
L'arvira strompà dël 1161, Rosalìa a l'é consacrasse dël tut a Gesù, mnand na vita d'armita ant un cròt dël mont Pelerin, anté ch'a l'é mòrta ai 4 dë stèmber 1166.

La venerassion[modìfica | modifiché la sorgiss]

La venerassion për Rosalìa a armonta al sécol ch'a fa XVII, cand ai 15 ëd luj 1625 un cassador a artreuva për asar, an na nicia ant la montagna, ij sò òss. Dël midem ann, un brut anfluss a colpiss Palerm; j'arlichie a son portà an procission ant le contrà dla sità, e l'epidemìa a chita dun-a.