Sant Evasi (sant)

Da Wikipedia.
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì


Sant Evasi

Sant Evasi, màrtir cristian dël IV sécol, a l'é stàit ël prim vësco d'Ast.

Le sorgiss[modìfica | modifiché la sorgiss]

Lòn ch'as sa ëd la figura ëd Sant Evasi a l'ha fàit motobin discute jë studios. Al dì d'ancheuj a l'é motobin malfé capì se 'l Sant Evasi dle sorgiss cristian-e a sia na person-a vèira ò mach l'arzultà dla fantasìa.

La conta dj'Acta[modìfica | modifiché la sorgiss]

Evasi a sarìa stàit antramentr ch'a predicava an Benevènt, quand pr'ispirassion divin-a a sarìa vnu-ie an ment d'andé a Roma. Ambelessì a l'avrìa trovà dla gent d'Ast, ch'a l'avrìa ciama-je dë vnì a fé 'l vësco an soa sità. Rè Liutprand anlora a l'avrìa falo consacré dal Papa e parej Evasi a sarìa vnùit an Ast, andova ch'a sarìa stàit vësco për 28 ò pura 38 agn (conforma a che version dj'Acta).

Na vira ch'a son s-ciopa-ie ij rabej antra catòlich e arian, costi-sì a l'avrìo ciamà sù na gran partìa ëd gent ch'a-j dèissa contra. Evasi a sarìa scapà ant un pòst ciamà Volusian (ch'as sa nen andova ch'a restèissa) e peuj a sarìa stërmasse ant ij bòsch. A ciamelo a Sédula e a campelo an përzon a sarìa stàit ël duca longobard Atubol, che peuj a l'avrìa falo massé dadnans a la gesia ëd San Lorens, ël 1 dë dzémber dël 362 dGC.

Crìtiche[modìfica | modifiché la sorgiss]

Lòn che dzortut a lassa sburdì an sta conta a l'é che ij cé dij Longobard, dël 362, a l'ero motobin lontan da 'nt l'Italia, e rè Liutprand a nass mach chèich sécol pì tard. Se cheidun a podìa ciameje chèich-còs a 'n Papa dël 362, chiel-lì a l'era n'imperator roman, e nen ëd sigura un rè dij Longobard. Për gionta, a coj temp-là ij vësco a vnisìo nominà nen da ij Papa, ma da la comun-a dij chërdent midema.

A son provasse an vàire a capì s'a podèissa mai esse che sti Evasi a fusso pì che un, vivù an temp diferent, e che peuj col temp le conte ansima l'un e l'àutr a sio sconfondusse ant un-a sola, ma gnun a l'é rivà a na conclusion sigura.

Bibliografìa[modìfica | modifiché la sorgiss]

  • Vergano, Lodovico (1990). Storia di Asti. Cavlimor: Gribàud editor.