Arctinia caesarea
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
Arctinia caesarea[modìfica | modifiché la sorgiss]Descrission[modìfica | modifiché la sorgiss]L'Arctinia caesarea (ancheuj classificà com Epatolmis caesarea) a l'é na farfala dla famija dj'Erebidae (o Arctiidae, second le classìfiche pi veje). La duvertura dj'ale a l'é ëd 36-45 mm. J'ale anterior a son ëd color brun sombr, squasi nèire, con na trasparenza ch'a lassa vëdde le nervadure pì scure. J'ale posterior a l'han na gròssa macia giaun-aranci viv a l'àngol anal, ch'a contràsta fòrt con ël fond sombr. Ël còrp a l'é tut nèir, gavà la part superior dël còrp (abdomen) ch'a l'é 'd color giaun viv con doi file 'd pontin nèir . Ambient[modìfica | modifiché la sorgiss]La farfala a vòla an na generassion a l'ann (an doe generassion ant le region pì càude), da avril a luj. As treuva ant ij pra sech, le colin-e erbose, ij teren rocos e le zòne stëplà, an sle piante erbose andoa a vivo le ruve. Le ruve a son brun nèire, peilose, con na linia longitudinal rossastra; a mangio dzortut piante dle famije dle Caryophyllaceae, Scrophulariaceae e Asteraceae . Distribussion[modìfica | modifiché la sorgiss]A l'é spantià da l'Euròpa sentral e meridional (ma motobin localisà) a l'Asia (Siberia, Giapon, Coréa) . A l'é motobin ràira an vàire part dël sò areal. An Italia a l'é rarìssima e localisà, con poche segnalassion stòriche (dzortut al setentrion e a la fin dël sécol XIX), e a peul esse considerà an perìcol . A l'é protegiùa an chèich pais (për esempi, an Estònia a l'é ant la categorìa III ëd protession) . Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse[modìfica | modifiché la sorgiss]
|
