Bagnet ross

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì.

Ël bagnet ross a l’ha la midema valensa dël bagnet vert. Daspërchiel as dòvra con la carn bujìa, ma as peul dovresse ëdcò për fé al ross cheich-còs (anciove, tomin ò lenga, për resté ant sël clàssich).

Ingredient

Ciapolé fin-e le verdure, lë spagnolin e l’aj. Buté tut ant na cassaròla giontand-je un bicer d’euli, ël sùcher e na cuciarà d’asil. Se av pias pì fòrt as peul butessne doj, ma pitòst giontene peui che nen esageré tut sùbit, e tnisì present che l’asil càod as sent sempe dë pì che nen da frèid.

Fé cheuse col feu pì cit che i peule, e nen manch che tre ore (mej quatr ò sinch). Passà le prime doj ore salé, che ël gust a l’é già pitòst ciàir e a resta belfé regolesse. Finì dë cheuslo passelo a la siassa për gavé via le grumele (se i l’eve nen na siassa a va bin ëdcò un gròss colin da the). Quand a l’é sfreidasse travaselo ant na bornija e coatelo con un bon centim d’euli d’oliva.

Daspërchiel a l’ha nen vàire dë manca dë mitoné, nopà che la ròba faita al ross a l’ha dë manca dë mitonesse dontre dì për fé che ij gust as marìo.