Calidris maritima
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
    Calidris maritimaDescrissionËl Calidris maritima (chichì violèt) a l'é un limìcol robust e curt, ëd la famija dij Scolopacidae. A l'é longh 19-22 cm, con n'aliura ëd 42-46 cm e a peisa an tra 50 e 105 g. La caraterìstica pì vistosa a son le piòte curte e giàune viv, e 'l bech sutil, nèir con la base giàuna. Ël piumagi a l'é gris perla, ma con na frisa porpra o viòla (da sì ël nòm). La part superior a l'é motobin sombra, 'l pét a l'ha dle mace grise, e la pansa a l'é bianca. An vòl, a mostra le part sota dj'ale bianche ch'a contrasto con ël còrp sombr, na caraterìstica ùnica an tra ij piovan. Ij giovo a l'han le part superior pì macià e 'l pét pì strià. AmbientA nidìfica ant la tundra àrtica e subàrtica dle còste dël Canadà, Groenlandia, Islanda, Svalbard e Scandinavia setentrional, e fin-a a la Siberia ossidental. A fà 'l nil an sla tèra, an sle ròche àute o ant le depression dël teren. A l'é migrator e a passa l'invern an sle còste rocose dl'Océan Atlàntich, dal South Carolina e Portugal setentrional fin-a a la Fransa e al Regn Unì. A preferiss ij leugh rocos, le darsen-e, le scojere e j'isolòt rocos, andoa a mangia mòlusch, crostassé e inset. A l'é gregari d'invern, an formand cit ëstrop, soens ansema a le viratòire. DistribussionA l'ha na distribussion àrtica e atlàntica. A son arconossùe doe sot-specie. La popolassion mondial a l'é motobin gròssa e a l'é classificà "Arzigh Mìnim" (LC) da l'IUCN. A l'é protegiù da la Convension ëd Berna e da l'AEWA. An Italia a l'é 'n visitator rarìssim, vëddù mach quàich vira an invern, dzortut ant j' Alp e ant le valade pì càude. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
