Catalpa bignonioides
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
 Catalpa bignonioides[modìfica | modifiché la sorgiss]Catalpa bignonioides, conossù an piemontèis com catalpa, a l'é n'erbo dla famija Bignoniaceae. Descrission[modìfica | modifiché la sorgiss]A l'é n'erbo àut 18-20 méter, con na copa larga e rionda. Le feuje a son a forma 'd cheur, gròsse (15-25 cm), verd viv, e a ven-o tard an prima. Le fior a son bianche, con dle macie giàune e porpra andrinta, a ciòca, reunìe an pan-e longhe 20-30 cm. A ven-o a giugn. Ij frut a son pendent (come fassolet), longh 20-40 cm, ch'a resto a l'erbo tut l'invern. Le smens a son alà. Distribussion[modìfica | modifiché la sorgiss]A l'é originari dël Nòrd América (dzortut djë Stat Unì sud-oriental). A l'é stàit introduvù an Euròpa e ant le zòne temperà dël mond com ornamental. An Piemont a l'é comun ant ij parch, ij giardin e longh le stra. A l'é naturalisà an chèiche region. Neuve[modìfica | modifiché la sorgiss]Sò bòsch a l'é resistent e dovrà për travaj da bòsch. Le feuje a l'han un cativ odor quand ch'as sëcco. A l'é ciamà "erbo dël tabàch" përchè cheidun a l'ha dovrà soe feuje com surrogà dël tabàch. A l'é resistent a l'inquinament. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse[modìfica | modifiché la sorgiss]
|
