Cedrus deodara
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
 Ël séder dl'Hymalaia: Cedrus deodaraDescrissionËl Cedrus deodara (séder dl'Himalaya) a l'é n'erbo conìfer sempreverd ëd la famija dle Pinaceae. A peul rivé a n'autëssa ëd 40-50 méter, con na sima pèndenta e caraterìstica. Le feuje a son d'uje longhe e sutile, ëd color verd bluastr, che a chërso an reuse da sole o a fassëtte. Le pin-e a son gròsse, a forma d'euv, d'ancamin rossastre peui brun-e. La scòrsa, da giovo seulia e grisa, a diventa fessurà con l'età. A l'é n'erbo a chërsùa lenta, ma motobin longev. DistribussionLa specie a l'é nativa dle region montose dl'Himalaya ossidental, da l'Afghanistan oriental fin al Nepal sentral, ant ij teren fra ij 1.500 e i 3.200 méter. A l'é stàit amportà e coltivà 'me pianta ornamental an vàire pais d'Europa (an Italia as treuva ant ij parch e ij giardin) për soa bela figura e soa resistensa al frèid moderà. A-j piaso ij teren bin drenà e l'esposission al sol. NotissieËl nòm "deodara" a ven dal Sanskrit "devadāru", che a veul dì "erbo dël dé". Sò bòsch, doss e resinos, a l'é stàit tradissionalment dovrà për fabriché templi e për soe proprietà aromàtiche e antiparassitarie. An piemontèis a l'é conossù sempi 'me "sédr deodara". A l'é diferent dal séder dël Lìban (Cedrus libani) për la forma pì pendenta dij branch e 'l color pì ciàir dle feuje. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
