Dendrocopos syriacus
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
  Dendrocopos syriacusDescrissionËl Dendrocopos syriacus (pich siriach) a l'é n'osel ëd la famija dij Picidae, longh 23 cm, con un pèis ëd 74-82 g. A smija motobin al pich gròss (Dendrocopos major), ma as diferenzia për la macia bianca pì granda an sle spale, la coa quasi tuta nèira (sensa le bare bianche dël pich gròss) e la linia nèira an sla testa ch'a manca. Ël mas-cc a l'ha na macia rossa an sël cupiss; la fumela a l'ha nen costa macia. La part inferior a l'é giàun-biancastra, con ël sota-coa 'd color ross o reusa. Ij giovo a l'han la part superior dla testa rossa e 'l pét strià con na fassa rossastra. Sò crij a l'é un "kik" o "keek" pì doss e pì silensios dël pich gròss, e 'l tambussament a l'é pì longh e a cala d'intensità. AmbientA viv ant ij teren coltivà con erbo e busson, ij fruté, ij parch e ij bòsch duvert. A preferiss le zòne con erbo vej për nidifiché. A mangia dzortut inset, larve e d'àutri invertebrà, ma, pì che d'àutri pich, a consuma 'dcò smens e fruta durant l'ann. A peul danegé le tubassion ëd plàstica dj'impiant d'irigassion. DistribussionA l'é stàit descrivù për la prima vira dël 1833 da Hemprich e Ehrenberg an sël Mont Lìban. A l'é spantià da l'Euròpa sud-oriental a l'Iran. Ant j'ùltim agn a l'ha slargà sò areal vers nòrd-òvest an Euròpa. A l'é considerà na specie "Arzigh Mìnim" (LC) da l'IUCN. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
