Fara (NO)
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
 Fara (Fara Novarese an italian) a l’é un comun ëd 2.080 abitant ëd la provincia ëd Noara[1]. As treuva ant l'àuta pian-a novarèisa, a snistra dël fium Sesia, a 210 méter an sël livel dël mar . A confin-a con Barengo, Briona, Carpignano Sesia, Cavaglio d'Agogna e Sizzano . EtimologìaLa sità a pija 'l nòm da 'nt la paròla longobarda Fara. La fara a l'era na comun-a sossial antra gent ëd vàire famije che as formava për viagé ansema. A l'era dovrà mach dai Longobard, e a l'era nen colegà a question ëd parentela. La gent ëd na fara as sërnio l'un con l'àutr për mej viagé e a podìa vnine fòra na partìa ëd gent motobin gròssa (cfr. ël verb fahren an alman modern: andé, marcé). La paròla a peul ëdcò significhé "spedission militar" e peui "insediament con fin militar" . StòriaËl pais a l'é nassù ant l'Età 'd Mes com borgh dal temp dij Longobard. A l'é arcordà për la prima vira an un document dël 955 . A l'é stàit possess dij vësco ëd Noara; dël 1154 a l'é passà a Milan. Peui a l'ha seguità le vicende dël feud vëscovil ëd Vespolate, an patend ant ij sécoj doi sachegi: ël prim dël 1356 për man dj'esércit Visconti, ël second dël 1653 da part dij soldà fransèis . Dël 1660 a l'é dventà feud dij marchèis Serafini ëd Piasensa, e a l'é restà sò fin al 1715 . Leu d'anteresseAn sla colin-a, andoa a-i era l'antich abità, a-i é l'oratòri ëd San Pé, con afresch dl'absid dël sécol XV . EconomìaL'agricoltura a produv uva (da la vigna nebieul as produvo ij vin ross DOC arnomà Gatinara, Ghemme, Fara DOC, Lesson-a), fruta, cereal, vërdure e foragi për l'anlevament bovin. L'industria a l'é ativa ant ij setor tessil e dl'abijament . AministrassionËl sìndich a l'é Renzo Rusca (da l' 8/06/2009). Anliure esterneArferiment |
|||||||||||||||||||||||||||||||
.svg)
