Francesco Giacomo Tricomi

Da Wikipedia.
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì.
Francesco Giacomo Tricomi

Matemàtich. Sò travaj a l'ha avù na fòrta anfluensa an sl'anàlisi matemàtica.
Francesco Giacomo Tricomi a l'era nassù a Nàpoli ai 5 ëd magg dël 1897, ùnica masnà an na famija bonstasenta. Sò pare Arturo a l'era n'anginié.

Dël 1913 a l'é anmatricolasse a l'Università ëd Bològna, an sernend chìmica. Le lession ëd Federigo Enriques a l'han possalo vers la matemàtica e la fìsica e parèj apress n'ann a l'ha chità chìmica për fìsica. A l'ha tramudà a Napòli e apress ij prim doi agn ëd cors a l'é intrà al dotorà an matemàtica.

Dël 1916 a l'é stàit ciamà a fé 'l bajèt e a l'é partì për ël front tanme ufissial d'artijerìa. Ëd fërvé 1918, durant na licensa, a l'ha pijà sò tìtol an matemàtica.

A l'ha tramudà a Pàdoa andoa dël 1921 a l'é vnù assistent ëd Francesco Severi, su signalassion d'Ugo Amaldi. L'ann apress, cand Severi a l'é andàit a Roma a pijé la cadrega d'anàlisi algébrica e infinitesimal, Tricomi a l'é andaje dapress, an trovand n'ambient d'àut livel coltural.
Apress n'ann passà a Firense, a l'ha tramudà a Turin, ciamà an sla cadrega ëd Matemàtiche complementar.

Dël 1931 Tricomi a l'ha marià an Almagna Susanna Fromm, dont a restrà vidov dël 1959.
Durant la sconda guèra mondial a l'era arfugiasse a La Tor con soa famija (visadì soa fomna, soa mare e soa magna). A la formassion ëd la Repùblica 'd Salò a l'é scapà a Roma, anté ch'a vivìa stërmà an ca dël pastor valdèis Paolo Bosio. An efet, chèich agn prima, Tricomi a l'era fasse valdèis.

Dël 1948-1950 a l'é stàit ospità al California Institute of Technology, a Pasadena. Dël 1961 a l'ha arseivù ël premi Feltrinelli për la matemàtica e la mecànica.
A l'é mòrt a Turin ai 21 ëd novèmber dël 1978 e, conforma a soa volontà, a l'é stàit sotrà al campossanto dla Tor.

A pòrto sò nòm[modìfica | modifiché la sorgiss]

Euvre prinsipaj[modìfica | modifiché la sorgiss]

  • Funzioni ipergeometriche confluenti (Roma, 1954)