Fulica atra
| Vos an lenga piemontèisa | |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
Fulica atra[modìfica | modifiché la sorgiss]Descrission[modìfica | modifiché la sorgiss]La Fulica atra (pola fòla) a l'é n'osel acquàtich ëd la famija dij Rallidae, un dij pì conossù e spantià an Euròpae. A l'é na specie 'd dimension pi gròsse che la galin-a d'eva comun-a (Gallinula chloropus)e. A l'ha na longhëssa ëd 36-38 cm e n'aliura ëd 70-80 cme. La caraterìstica pì vistosa a l'é 'l piumagi tut nèir e la front bianca (scu frontal) ch'a corispond al color dël beche. J'euj a son rosse. Le piòte a son gris-verd e a l'han dij dil lobà (nen palmà), n'adatament a la vita acquàtica. Ij giovo a son pì grisastr e a l'han la pansa e la gola ciàire, sensa lë scu frontal, ch'a së svlupa con l'età. Ambient[modìfica | modifiché la sorgiss]A viv ant le zòne ùmide d'eva bassa: lagh, stagn, marne, risere e canal, con vegetassion acquàtica. A preferiss j'eve duverte e as treuva 'dcò ant ij parch urban. A l'é onìvora: a mangia piante acquàtiche, alghe, smens e cit invertebrà, pess, mòlusch e inset. A fà 'l nil an sla vegetassion o an sle piòte 'd cana, e a duverta 6-10 euv. Distribussion[modìfica | modifiché la sorgiss]A l'é spantià an Euròpa, Asia, Àfrica dël Nòrd e Australia. An Italia a l'é nidificant e sedentari an tuta la penìsola e ant j'ìsole, con na popolassion stimà d'8.000-12.000 cobie, considerà stàbil e an condission favorèivol (LC - Minor Preocupassion). D'invern a peul formé dë strop motobin gròss (pì che 200.000 individuaj), e a l'é la specie acquàtica pì abondanta d'Italia. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse[modìfica | modifiché la sorgiss]
|



