Giacinto Gambirasio

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì.


Biografìa[modìfica | modifiché la sorgiss]

Giacinto Gambirasio a l'era nassù a Seriate, vzin a Bérghem dël 1896. A l'é vnù sìndich ëd sò pais che a l'avìa mach 23 agn. A l'era restà l'ùltim sìndich democràtich ëd la provinsa ëd Bérghem d'apress ëd la vnùa dël Fassism e a l'era dovusse dimëtte d'apress ëd n'agression. A l'era intrà ant ël Ducà ëd Piassa Pontida, a l'era vnù diretor dël giornal Giopì e a l'avìa dovertà la Casa del Giopì pròpi ëd fianch a la Casa del Fascio. Ant ël 1938 ël Ducà ëd Piassa Pontida a l'é stàit sarà. Gambirasio a l'é stàit arestà ant la Resistensa. D'apress ëd la guèra, a l'é torna stàit sìndich ëd Seriate e peui ëd Trescore Balneario. A l'ha sempe denunsià la partitocrassìa. A l'é mòrt dël 1971.

Euvre[modìfica | modifiché la sorgiss]

Le soe cuìje ëd poesie bërgamasche a son:

  • La bisaccia del perditempo (1935);
  • La bisaccia del pellegrino, (1942);
  • La bisaccia del cantastorie (1946);
  • Preghiere (1957).

Angele Dei[modìfica | modifiché la sorgiss]

Ant la poesìa Angele Dei ël Gambirasio a parla dla religiosità sempia dij Cé. L'inissi:

Angele Dei, o Àngel del Signùr

che te sé sèmper al mé fiànch, dal dé
che só nassìt, se mé
te vède miga, se me dösmentéghe
...

—Angele Dei


La botiglia del lacc[modìfica | modifiché la sorgiss]

Ant la poesìa La botiglia del lacc ël Gambirasio a torna ai temp ëd la resistensa. L'inissi:

Da ü mis, töte i matine, l'éra là

al portù de Sant'Àgata, precisa
ai sèt e mèsa; la sunàa, decisa,
ol campanèl. Rümùr
...

—La botiglia del lacc


Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse[modìfica | modifiché la sorgiss]

Region Lombardìa - Antologia della poesia nelle lingue e nei dialetti lombardi

Arferiment[modìfica | modifiché la sorgiss]