Grand prix e il campionissimo

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search


Grand prix e il campionissimo a l'é ël titol italian dl'anime giaponèis アローエンブレム・グランプリの鷹 (trascrission: Arō Enburemu - Guranpuri no Taka, tradussion an piemontèis: Ël segn dl'ala - ël falchet dij Grand Prix). La telesserie a carton a l’é 'd genere spokon (valadì sportiv) e a l'ha an tut 44 episòdi, mincadun da 22 minute truch-e-branca. A l'han dala an Giapon antra lë stèmber dlë 1977 e l'agost dlë '78 e an Italia, ansima a dij canaj televisiv privà, a l'inissi dj'agn '80. La telesserie a conta la stòria ëd Takaya Todoroki, un pilòta 'd machine che a veul vnì un campion dle corse. Dòp d'avej cors ant ij rally e ant la Formula 1, a pijrà part a la Formula 0, na categoria apen-a nassùa, për tnì aut l'onor dl'industria giaponèisa dle àuto.


Trama e anterpretassion[modìfica | modifiché la sorgiss]

La serie a l'é an pràtica dividùa an doe part, che a corespondo truch-e-branca al moment che a l'han cambia-je ël regista a la serie. La prima part, che a riva fin a l'episòdi 23 a l'é realisà da Rintaro (regista e diretor ëd serie famos për Captain Harlok, Galaxy 999 evf), la sconda part a l'é realisà da Nobutaka Nishizawa. Le doe part as ësmijo për la serie dë sgar che a l'ha Takaya ant le gare prima 'd cole che a vagna; për la decision ëd Takaya 'd artiresse, ant una gara për cadauna part dla serie, quande che a l'é an testa; e, dzoratut, për la presensa d'un antagonista diret ëd Takaya, prima Oyanata, dòp Hans Rosen, che a fniss sempre për meuire ant un incident an gara. Sti event-sì a son motobin realistich, vist che ant la metà dj'ani '70 dël Neuvsent la mòrt d'un pilòta ëd Formula 1 antrament che a corìa ant le preuve dij GP o ant la gara a podia capité (a basta mach pensé a Roger Williamson, François Cévert, Helmuth Koinigg e Mark Donohue, tuti mòrt an Formula 1 antra lë '73 e lë '75). Sempre ant j'antent realistich dël plot a rintra la mise en scene ëd pilòta dj'ani '70, mach con dij nòm na frisëtta diferenta da coj ver: ant ël dobiage italian a-i é Niki Lanz, valadì Niki Lauda; Michael Anderlain, valadì Andretti; Vittorio Prandelli, valadì Brambilla; Jimmy Sunt, valadì James Hunt evf. Lanz a conta fin-a soa stòria ant un episòdi e a l'é pròpe cola dël Campionà ëd Formula 1 dël 1976, andova che Lauda a l'ha avù ël grav incident al Nürbugring e pòche sman-e dòp a l'é tornà garegé, ma peui a l'ha perdù ël campionà përchè che as fidava nen a core ant la tempesta ant ël GP dël Giapon. Ant la sconda part dla serie, ël Campionà ëd Formula 0 a l'é na vera e pròpria guera (la paròla "guerra" a l'é dovrà vaire vòte ant ël dobiage italian) industriala antra nassion: minca nassion, URSS, USA, Giapon, Anghiltera, Medi Orient evf, a l'ha soa squadra ëd Formula 0 e vagné na gara o ël campionà a peul porté dij vantage da la mira politica e econòmica. Naturalment a la fin a l'é la squadra Kuroda dël Giapon che a vagna ël mondial dij costrutor.

Tema[modìfica | modifiché la sorgiss]

Ël final dla serie a mostra un topos dla narassion giaponeisa literaria, dj'anime e dij manga: ël comportament dl'eròe, bele col d'un pilòta ëd machine che a l'han mach un pòst, a val conforma a sò efet ansima a la comunità giaponeisa tuta e spece conforma a sò efet për l'onor dla nassion giaponeisa.[1] Oltra a sòn, Grand prix e il campionissimo a l'ha ij topoi classich dj'anime, nen mach sportiv, dj'ani '70: arserca dl'Infinit ant la competission con j'autri e con ij limit che l'eròe a l'ha; dispressi dla mòrt (sotsignà ancor ëd pì da l'arzigh dle corse an machina); amor për la nassion (sotsignà da la presensa dë squadre nassionaj an Formula 0); arflession ansima al rapòrt òm-machina; [2] necesità dl'eròe, për definì soa identità, ëd fé "lòn che a venta fé", conforma a lòn che a veulo ij sò vej, ancarnà, an Grand Prix ant la figura dël pare ëd Takaya.[3] Chiel-sì, ex-pilòta ëd mòto, a l'ha bandonà Takaya da cit e a l’é fin-a responsabil dla mòrt ëd soa mare, ma torna fesse vëdde da Takaya për dontrè episòdi, peui a meur. Tutun, Takaya, sia prima che dòp, a veul seguité e a seguita j'orme 'd sò pare an fasend ël pilòta coma che a fasia chiel.

Nòte e arferiment[modìfica | modifiché la sorgiss]

  1. Marina D’Amato, I teleroi, Roma: Editori Riuniti, 1999, p. 23.
  2. Marco Pellitteri, Mazinga nostalgia. Storia valori e linguaggi della Goldrake-generation, Roma: King Comics, 2002, p. 193.
  3. Marina D’Amato, I teleroi, Roma: Editori Riuniti, 1999, p. 23-24.