Lanius minor
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
   Lanius minorDescrissionLa Lanius minor (griva sënner) a l'é n'osel passeriform ëd la famija dij Laniidae, longh 19-21 cm, con n'aliura ëd 30 cm e un pèis ëd 47-53 gram. A l'ha 'l piumagi superior gris sënner, j'ale nèire con na macia bianca evidenta, e la part inferior (pét e pansa) ciàira, soens con na nuanza reusa. La caraterìstica pì vistosa a l'é la mascra nèira ch'a quata la front, j'euj e le ciafele, ch'as estend fin-a an sla front (a diferensa dla griva gròssa). Ij giovnòt a l'han na livrea pì brun-a e a manco dël nèir an sla front. AmbientA viv ant ij teren duvert e stëppos, ant le zòne agrìcole nen intensiv con presensa d'erbo spatarà, busson e sev. A l'é na specie migratris a longa distansa: a traversa fin a 8.000 km për passé l'invern ant l'Àfrica meridional. A torna an Euròpa a avril-magg për nidifiché e a parte agost-stèmber. A mangia dzortut gròss inset, ma 'dcò cit vertebrà, che a finiss anfilsandje an sle spin-e për fene na "dispensa". DistribussionA nidìfca ant l'Euròpa meridional e sentral e ant l'Asia ossidental, da l'Italia e la Fransa a la Russia e a l'Iran. La popolassion mondial a l'é stimà an 1,2-3,3 milion d'adult e a l'é considerà "Arzigh Minim" (LC) da l'IUCN. An Italia a l'é nidificant con na popolassion motobin ridòta (300-600 cobie) e a l'é an grev declin, classificà "En Perìcol" (EN) ant la Lista Rossa Italian-a. An Piemont a l'é localisà e ràir, con cheich cobie ant ël Basso Monfrà. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
