Larus canus
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
 Larus canus'Larus canus, conossù an piemontèis com muliné, ochëtta, a l'é n'osel dla famija Laridae. DescrissionA l'é n'osel migrator. A l'ha na longhëssa ëd 40-45 cm, duvertura d'ale ëd 110-120 cm, pèis 300-500 g. D'istà a l'ha la testa bianca, ël mantel gris, j'ale grise con ponta nèira e bianca, la coa bianca. Ël bech a l'é giàun vërdastr, le piòte a son vërde giàune. D'invern la testa a l'ha dë striure grise. A l'é pì cit dël gabian comun (Larus ridibundus). Sò vers a l'é un "cac-cac-cac" o "kwi-kwi". AmbientA viv an sle coste, ant le lagun-e, ij lagh, ij fium, e le palude. A l'é n'osel migrator, ch'a passa l'invern an Euròpa meridional, Àfrica dël Nòrd, e Asia sud-ossidental. A mangia pess, inset, verm, e 'dcò d'avans. A fà 'l nil an sle rive, an colonie, an sla tèra o an sle rochere. A l'é socièivol. DistribussionAs treuva an Euròpa (dzortut ant le region setentrionaj e sentral), Asia (fin a la Siberia), e América (dzortut an Alaska e Canadà). An Piemont a l'é n'osel ràir ëd passagi o d'invern, dzortut ai lagh ëd Vich, a le risere, e al Lagh ëd Òrta. A l'é protet. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
