Magnolia grandiflora
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
Na magnòlia: Magnolia grandifloraDescrissionLa Magnolia grandiflora, ciamà comunement magnòlia an Piemont, a l'é n'erbo sempreverd ëd la famija dle Magnoliacee, aut 20-30 méter, con na copa larga e piramidal. La scòrsa a l'é gris brun-a e seulia. Le feuje a son gròsse, ovà, longhe 12-20 cm, com coram, lustre e verd scur da dzora, brun rossastre e peilose da sota. Le fior a son gròsse (20-30 cm ëd diàmeter), bianch crema, motobin profumà, a forma 'd tassa, con 6-12 pétaj. A seurto a la prima e a l'istà, ma a peulo esse sporàdiche fin a l'otonn. Ij frut a son ëd sòrt ëd pin-e ovaj, rossastre, longhe 8-12 cm, ch'as deurvo për lassé seurte jë smens rosse. DistribussionA l'é nativa dël sud-est djë Stat Unì, da la Carolin-a dël Nòrd a la Florida e a l'ossident fin al Texas. A chërs ant le foreste ùmide e ant le zòne bass-e. A l'é stàita antrodòta an Euròpa dël sécol XVIII e ancheuj a l'é motobin spantià 'me erbo ornamental ant ij parch e le stra dle region a clima temperà. An Piemont a l'é present an quasi tute le sità, dzortut ant ij giardin stòrich e le leje. NotissieA l'é 'l sìmbol dla Luisian-a e un-a dle piante pì caraterìstiche dël sud djë Stat Unì. Soe fior a son motobin apressià për la decorassion e për la produssion d'euli essensiaj. Ël bòsch a l'é dur e a l'é dovrà për fé 'd mòbij e d'arnes. An Piemontèis a l'é ciamà sempi magnòlia. A l'é arzistent a l'inquinament e a l'é dovrà soens ant le sità. A fioriss an magg-giugn, ma a peul avèj 'd fior ëdcò d'istà. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
