Morus alba
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
Ël moré bianch: Morus albaDescrissionLa Morus alba, ciamà comunement moré bianch an Piemont, a l'é n'erbo a feuje drocante dla famija dle Moraceae, originari dla Cin-a setentrional e dla Corea . A peul rivé a 10-15 méter d'autëssa, con na copa larga e na scòrsa gris brun-a. Le feuje a son gròsse, ovà, longhe 5-15 cm, con ël bòrd dentà, e a peulo esse 'd forme diferente (anfluensà da l'età dla pianta). Le fior a son cite, verdastre, butà a gate. Ij frut (le more bianche) a son d'infrutessense carnose da 2 a 5 cm, ch'a cambio da bianch a reusa o viòla quand a maduro, ma a son men savorìe dle móre dël moré nèir . A son doss, ma pòch savorì . DistribussionA l'é originari dla Cin-a setentrional e dla Corea, e a l'é stàit coltivà an Asia për la sericultura (anlevament dël bigat da seda) . A l'é stàit portà an Euròpa dël sécol XV, e ancheuj a l'é spantià an tute le region a clima temperà. An Italia a l'é present, e a l'é dovrà dzortut për la stra e ant ij giardin. An Piemont a l'é rarament trovà . NotissieAnt la meisin-a tradissional piemontèisa as dovrava ël frut tanme purgativ e purificant. Le feuje a son l'aliment prinsipal dël bigat da seda, e për sòn ël moré a l'é stàit coltivà për sécoj an Italia e an Piemont për la produssion ëd la seda . Ël bòsch a l'é dur e resistent, dovrà për fé 'd mòbij e dë strument musicaj . An Piemontèis a l'é ciamà moré bianch për la colorassion dij frut . Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
