Morus nigra
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
Ël moré nèir: Morus nigraDescrissionËl Morus nigra, ciamà comunement moré nèir o moré an Piemont, a l'é n'erbo a feuje drocante dla famija dle Moraceae, aut 5-10 méter, con na copa larga e na scòrsa brun sombra, fissurà . Le feuje a son gròsse, ovà, longhe 8-20 cm, con ël bòrd dentà e la surfassa ruvia. Le fior a son cite, verdastre, butà a gate. Ij frut (le more) a son d'infrutessense carnose (compòste da tante cite frut), da 2 a 4 cm, ch'a cambio da ross a nèir quand a maduro . A son motobin savorì, doss e astringent a la vòlta . DistribussionA l'é originari dla Persia (l'atual Iran) e dël Càucaso . A l'é stàit coltivà fin da l'antichità an tuta l'Asia e peui an Euròpa. Ancheuj a l'é spantià an tute le region a clima temperà. An Italia a l'é present, ma nen tant comun, e a l'é coltivà dzortut ant ij giardin e ant ij fruté. An Piemont a l'é da ràir trovà ant le colin-e . NotissieAnt la meisin-a tradissional piemontèisa as dovrava ël frut tanme purgativ e purificant. Le feuje a servo da mangé për le bestie e për le ruve dël bigat da seda. Ël bòsch a l'é dur e resistent, dovrà për fé 'd mobij e d'utiss . A l'é n'erbo ch'a viv fin a 300 agn . Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
