Nicolas Poussin

	Vos an lenga piemontèisa
	Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì.

Nicolas Poussin (nassù a Les Andelys, Fransa, ai 15 ëd giugn dël 1594, mòrt a Roma ai 19 ëd novèmber dël 1665) a l'é stàit un pitor neoclàssich fransèis, ativ dzortut a Roma. A l'é considerà un dij pì grand mèistr dël Classicism e un dij pì important esponent dël Sécol d'òr dla pitura fransèisa.

Biografìa

Poussin a l'é stàit anlev a Paris dël 1612 dël pitor Ferdinand Elle e peui dël Noël Jouvenet. Dël 1624 as trasferiss a Roma, andoa a l'ha studià j'euvre dij mèistr italian (Raffaello Sanzio, Tiziano, Michelangelo Buonarroti) e j'antichità clàssiche. A Roma a l'ha arseivù la protession dël cardinal Francesco Barberini e ëd Cassiano dal Pozzo. Dël 1640 a l'é stàit ciamà a Paris dal rè Luigi XIII për dventé Prim pitor dël rè. Dël 1642 a l'é artornà a Roma, andoa a l'é restà fin-a a la mòrt.

Euvre e stil

L'arzulta ëd Poussin a l'é caraterisà da:

Ardità e severità dël disegn (a l'é stàit ciamà "ël pitor dij filòsof").
Composission bin archincà (poussinisme).
Color lìquid e luminos.
Sogèt stòrich, mitològich e bìblich.

Tra soe euvre pì amportante i arcordoma:

La mort ëd Germanicus (Le Mort de Germanicus, 1627)
Le Narse (L'Enlèvement des Sabines, 1637-1638) – euli su tèila, 159×206 cm.
J'Israelita a cheujo la mana ant ël desert]] (Les Israélites recueillant la manne dans le désert, 1637) – euli su tèila, 149×200 cm.
La fuga an Egit (La Fuite en Égypte, 1657) – 133×97 cm, realisà për Jacques Sérisier, mërcandin ëd seda.
Autoportrait (Autoritrat, 1650) – a l'é al Louvre.

Amportansa

Poussin a l'ha anfluensà generassion ëd pitor, tanme Jacques-Louis David, Jean Auguste Dominique Ingres e Paul Cézanne. Soa euvra a l'é stàita dëscoatà dai neoclàssich dël sécol ch'a fa XVIII. Dël 1910 l'UNESCO a l'ha proclamà sò "Ann Poussin".

Anliure