Ostrya carpinifolia
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
 Ël cherpo nèir: Ostrya carpinifoliaDescrissionL'Ostrya carpinifolia (an piemontèis cherpo nèir) a l'é n'erbo a feuje drocante dla famija dle Betulaceae, aut 10-15 méter, con na copa larga e na scòrsa gris brun-a, scajosa, ch'as dësfà an cite plance longitudinaj. Le feuje a son ovà-lansëttà, longhe 5-10 cm, con ël bòrd doi vire dentà, verd scur da dzora e pì ciàire e con cit peil da sota. Le fior a son ëd gatin pendent (mas-cc e fumela sla midema pianta). Ij frut a son butà ant ëd rape ovaj, pendente, longhe 3-5 cm. Minca frut a l'é na smens cita anvlupà an na bràtea membranosa. A l'ha 'd bòsch dur e peisant. DistribussionA l'é nativ dël sud ëd l'Euròpa (da la Spagna a la Turchìa) e dël Càucas. A viv ant ij bòsch mës-cià ëd latifeuje, dzortut an sle colin-e e ant le montagne fin a 1.000-1.300 méter. An Italia a l'é present an tuta la penìsola, dzortut ant ij teren calcaros e bin drenà. An Piemont as treuva ant le colin-e (Langhe, Monfrà) e ant le prealp. NotissieËl bòsch a l'é dur e resistent, dovrà për fé 'd man-i d'utiss, travaj al torn, paviment e për fé carbon ëd bòsch. A l'é dovrà 'dcò për la costrussion e për fé 'd bòsch da feu. An Piemontèis a l'é ciamà cherpo nèir për la scòrsa sombra e për diferensié dal cherpo bianch (Carpinus betulus). A l'é na specie arzistenta e a chërs ëdcò ant ij teren pòver. Le feuje a servo da mangé për le bestie e le fior a son na sorgiss ëd nétar për j'avije. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
