Pinus pinea
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
 Ël pin domèstich: Pinus pineaPinus pinea, conossù an piemontèis com pin domèstich, pin da pigneuj, a l'é na conìfera dla famija Pinaceae. DescrissionPin da pigneuj, a ven àut anviron 25 méter (fin a 35 m). La copa a l'é a parapieuva. La scòrsa a l'é gris brunastra, con dle gròsse plache. A l'ha feuje a uja, longhe 10-15 cm, tacà a cobie, rìgide, verd viv. Le pin-e (stròbij) a son a forma d'euv (o sfériche), gròsse (8-15 cm), ch'a maduro an tre agn, duvertand-se a la prima dël quart ann për fé seurte ij pigneuj. Le pin-e a resto a l'erbo fin a 4 agn. DistribussionA l'é originari dël Mediterani ossidental (Spagna, Fransa meridional, Italia, Balcan, Nòrd Àfrica). A l'é stàit introduvù an d'àutre region temperà. An Piemont as treuva dzortut coltivà (Langhe, Roero, Monfrà) e ant ij parch (për esempi ël Parch dël Tep). A preferiss ij teren sabios e le coste. NotissieIj sò pigneuj a son comestìbij e a son dovrà ant la pastissarìa (për fé ël pest, la giandòja, e d'àutri doss). Sò bòsch a l'é dovrà për travaj da bòsch e për la carbonin-a. A l'é l'erbo simbòl dle coste mediteranie. A l'é resistent a la suitin-a e al vent. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
