Pluvialis apricaria
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
  PiviéDescrissionËl Pluvialis apricaria (pivié) a l'é n'osel limìcol ëd la famija dij Charadriidae, àut 26-29 cm, con n'aliura ëd 53-59 cm e un pèis ëd 165-260 g. As arconòss për la part superior nèira spatarà 'd macie dorà ch'a-j dan n'aspet bariolà. An istà (piumagi nussial), ël mas-cc a l'ha la facia, la gola e la pansa nèire, separà da la part superior da na larga banda bianca ch'a part da la front e a cala giù për ij fianch. Le fumele e ij mas-cc dël sud a l'han ël nèir pì limità e la banda bianca pì larga. An invern, le part inferior a son bianche, e l'aspet dorà a resta. L'assela (le piume sota l'ala) a l'é tuta bianca, caràter ch'a lo diferenzia da d'àutri pivé. Sò crij a l'é un "tlui" o "tluu" fòrt e mòl. A cor an pressa e peui as fërma d'amblé për ciapé soe prede . AmbientA nidìfica ant la tundra àrtica e ij teren ùmid (brughiere, torbiere) dl'Euròpa setentrional. D'invern a migra vers le zòne duverte: pasture, camp, teren arà, pra, e pì da ràir an còsta. A mangia insèt (coleòter, larve), verm, mòlusch, e 'dcò gale e smens. A l'é gregari fòra dla stagion ëd riprodussion e a forma dë strop, soens gròss. DistribussionA nidìfica an Islanda (ch'a ten un ters dla popolassion mondial), Regn Unì, Fennoscandia e Russia nòrd-ossidental. Le popolassion dël nòrd a son migratris, cole dël sud a son pì sedentarie. A passa l'invern ant l'Euròpa ossidental e meridional, ant l'Àfrica dël Nòrd e ant l'Asia sud-ossidental. An Italia a l'é 'n migrant e invernant regolar, dzortut ant la Pian-a Padan-a e ant le zòne costiere. A l'é classificà "Arzigh Mìnim" (LC) da l'IUCN. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
