Suillus bresadolae
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
Un pinajeul: ël Suillus bresadolae[modìfica | modifiché la sorgiss]Descrission[modìfica | modifiché la sorgiss]Ël Suillus bresadolae a l'é un fonz basidiomicet dla famija dle Suillaceae, associà a la simbiosi (micorisa) con ël malëzzo (Larix decidua) . A l'é stàit descrivù dël 1897 dal micòlogh italian Giacomo Bresadola, ch'a l'ha dedicà la specie a sò nòm . A l'é caraterisà da 'n capel gròss 5-15 cm, da bombà a distèis, con la surfassa motobin viscosa e 'd color da giaunastr a brun-rossastr, con dë scaje brun-e . La part inferior (imenòfor) a l'é formà da tùboj giàun, ch'a ven-o giaun uliva peui scur al contat . La gamba a l'é silìndrica, àuta 5-10 cm, giàuna, con ëd grànuj brunastr (puntin scur) e n'anel membranos giaunastr . La carn a l'é giàuna, e a ven bleu ciair cand a l'é tajà . L'odor e 'l savor a son doss . Ambient[modìfica | modifiché la sorgiss]A chërs mach sota Larix decidua (malëzzo), ant ij bòsch ùmid e montagnos, da l'istà a l'otonn . A l'é na specie comun-a an Euròpa andoa a-i é 'l malëzzo, dzortut an sj'Alp e ant ij Pirené . Comestibilità[modìfica | modifiché la sorgiss]
Comestìbil, ma a venta gaveje la pel viscosa dël capel për evité problema gastro-intestinaj . A l'é apressià për sò savor doss e a peul esse cheuit ant la pèila o an supe . A peul esse confondù con d'àutri Suillus com ël Suillus grevillei (pinajeul ëd malëzzo), ch'a l'é egualment comestìbil. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse[modìfica | modifiché la sorgiss]
|
_Gerhold_211012.jpg)
