Ulmus glabra
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
L'orm ëd montagna: Ulmus glabra[modìfica | modifiché la sorgiss]Descrission[modìfica | modifiché la sorgiss]L'Ulmus glabra, ciamà comunement orm ëd montagna o orm bianch an Piemont, a l'é n'erbo a feuje drocante dla famija dle Ulmaceae, aut fin a 30-40 méter, con na copa larga e na scòrsa gris brun-a, ch'as dësfà an cite scaje. Le feuje a son ovà-lansetà, gròsse (8-16 cm), con la base motobin largaa, ël bòrd dopi dentà e na surfassa rugosa. La part superior a l'é vërda sombra, la part inferior pì ciàira e peilosa. Le fior a son cite, vërde rossastre, a la base dle feuje. Ij frut a son ëd samare cite, ovaj, con la smens an mes. A l'é n'erbo ch'a viv 200-300 agn. Distribussion[modìfica | modifiché la sorgiss]A l'é nativ d'Euròpa e Asia ossidental. A viv ant ij bòsch mës-cià ëd latifeuje, dzortut ant le montagne, da 500 a 1.500 méter. A l'é present an tuta Italia, ma a l'é pì comun ant l'Italia setentrional. An Piemont as treuva ant le valade alpin-e e ant le montagne, dzortut ant ij teren ùmid e fresch. Notissie[modìfica | modifiché la sorgiss]Ël bòsch a l'é dur e resistent, dovrà për fé 'd mobij, dë scale, e për l'intaj. A l'é stàit motobin dovrà ant ël passà për la costrussion. La pianta a l'é motobin sensìbil a la grafiosi, na maladìa fonghina ch'a l'ha dësblà la pì part dj'orm an Euròpa. An Piemontèis a l'é ciamà orm ëd montagna për diferensié da l'orm campestr (Ulmus minor). A l'é 'na pianta ch'a dà 'd frut che a son mangià da j'osej. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse[modìfica | modifiché la sorgiss]
|
