Cupressus sempervirens
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
Cupressus sempervirensCupressus sempervirens, conossù an piemontèis com sipress o sipress comun, a l'é n'erbo conìfer dla famija Cupressaceae. DescrissionA l'é n'erbo ch'a peul rivé a 20-30 m d'autëssa, con na copa a colòna (varietà stricta) o slargà (varietà horizontalis). La scòrsa a l'é gris brunastra, con dle filure për longh. Le feuje a son a squama, cite, verd scur, e a spataro n'odor resinos. Ij con-i mas-cc a son giàun, coj feminin a son verd peui brun, sférich, dël diàmeter d'1-2 cm, con 8-14 scaje. A l'é sempevërda. DistribussionA l'é originari dël Mediterani oriental (Grecia, Turchìa, Creta, Cipro). A l'é stàit introduvù an tut l'area dël Mediterani, an América (Stat Unì, Cile) e an Neuva Zelanda. An Piemont a l'é comun ant ij parch, ij giardin, le colin-e e le bariere. NeuveSò bòsch a l'é resistent a la marseugna e dovrà për trav, mobilia, e strument musicaj. A l'é l'erbo simbòl dël paisage toscan e dla mòrt (ant ij simanteri). A l'é dovrà com bariera contra 'l vent. A l'é resistent a la suitin-a. A l'é ciamà "sempervirens" përché a resta verd tut l'ann. Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
