Medeo IV

Da Wikipedia.
Jump to navigation Jump to search
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì.

Nassù dël 1197, fieul ëd Tomà I, a l'é suceduje an ëdventand cont ëd Savòja ch'a fa des dal 1233. A l'é mòrt a Montmélian dël 1253.

Passaje a chiel ël tìtol ëd cont, a-i é un cangiament ant l'ategiament dij turinèis, che an avend patì la potensa comersal d'Ast, a aceto n'acòrd con ij Savòja.
Sò frel Tomà II a l'avìa procurasse drit e possession ant le tère davzin-e e na rusa a s-ciòpa antra ij doi frej. Ij doi a rivo torna a la pas con la division ëd lë stat ant ël 1235: a Tomà a l'é atribuì ël prinsipà ëd Piemont, antant che Medeo a goerna le tère alpin-e.

Sota 'd chiel as consòlida la sovranità dij Savòja an sla Val d'Osta.
Dël 1212, ël cont a pija la giurisdission direta an sël castel e la sgnorìa ëd Bard; ant ël midem ann a ten n'udiensa general. A eufr soa protession a l'ospissi e ai canònich ëd Sant Ors (1234 e 1237) e ëdcò ai canònich ëd la catedral d'Osta (1243) e a conced dle franchise a le comunità ëd Saint-Rhémy e Étroubles, ch'a dipendìo diret dai Savòja (1246).
Dël 1251 a ratìfica ël papé dle franchise 'd Tomà I e l'ann apress a arsèiv a Chillon l'omage ëd Giaco ëd Quart për ij féod che sa famija a l'avìa an Val d'Osta.

Medeo IV a l'era marià con Margrita ëd Vienne e an seconde nòsse con Cecilia del Balzo. Da soa prima fomna a l'ha avù Beatris (mòrta dël 1257), sposa ëd Manfrèid marchèis ëd Salusse, peui ëd Manfrèid fieul dl'imperator Federich II. Da soa sconda fomna a l'ha avù Bonifass, ch'a-j suced, e Beatris, stranomà Contesson, mòrta dël 1292.