|
Luis Olivé (nòm anagràfich Luigi Armando Olivero) a l'é stàit un dij pi gran poeta piemontèis dël Neuv-sent. A l'era nassù a la Vila dë Stlon ai 2 ëd novèmber dël 1909. Giornalista parlamentar, a l'é stàit anvìa special ëd La Stampa e dël Pòpol. A l'ha passà bon-a part ëd soa vita an gir për ël mond; rivà a Roma a l'avìa fondà l'arvista Ël tòr - Arvista lìbera dij piemontèis, surtìa dal 1945 al 1947. A l'é mòrt an soa ca 'd Roma ai 31 ëd luj dël 1996.
Olivé a l'avìa ancaminà a scrive poesìe motobin giovo: le prime a j'ero an italian. A l'é rivà a la poesìa piemontèisa vers la fin dj'agn 1920, mersì a l'amicissia con Alfredo Nicola, ch'a l'ha peui presentalo a Pinin Pacòt. Olivé a componrà pì che 1000 poesìe an piemontèis.
Euvre prinsipaj [modìfica]
- Poema dl'élica (1939);
- Babilonia stellata (Milan, 1941; në studi an sla gioventura merican-a)
- Roma andalusa (1945);
- Turchia senza harem (Roma, 1945)
A l'é n'ansagg literari, che a pija l'andi dai longh sogiorn d'Olivero an Turchìa al temp ëd soa modernisassion ëmnà da Kemal Atatürk.
- Adamo ed Eva in America alla vigilia del secondo diluvio universale (romanz, 1946);
- Reverìe (1953-1959);
- Ij faunèt (1955);
- Rondò dle masche (1971);
- Romanzìe (1983).
|
OMMI! Ma io non SO LEGGERE!!
E be'? :) È facile leggere una lingua che si parla già. Consulti questa pagina e vedrà, in un attimo anche Lei avrà il suo badge da bogianen :)
 |
St'utent-sì a l'é un bogianen
|
OMMI! pero si YO no
SE LEER!
¿Y que? :) Es fácil aprender a leer un idioma que ya se habla. Consulte usted esta pagina y verá, en un momento tendrá usted su Badge de Bogianen :)
Reading piedmontese: please visit this page
61 752 artìcoj scrivù e na media ëd pàgine lesùe davzin a 1.750.000 pàgine l'ann!
'cò ti it peule travajé a fé pì granda e bela la wikipedia piemontèisa. Tùit a peulo gionté dj'anformassion, deurbe dij neuv argoment, deje na man ai volontari ch'a travajo ambelessì 'ndrinta. Rintra ant la Piòla e les coma avnì a fé toa part. I soma na gran famija e i l'oma da manca dël travaj ëd tuti. Se it la sente nen dë scrive n'artìcol, a-i son vàire travajòt da fé andova a fa pa da manca d'esse na cima a scrive për podej giuté. Mersì.
|
|
