Massimo d'Azeglio

Da Wikipedia.
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì


Massimo d'Azeglio

Massimo d'Azeglio o, pì complet, Massimo Taparelli, marchèis d'Asèj a l'era nassù a Turin ai 24 d'otóber dël 1798 e ambelelì a l'é mòrt ai 15 ëd gené dël 1866.
A l'é stàit òm polìtich, litrà e pitor, e a l'era gënner d'Alessandro Manzoni.
D'Azeglio a l'é stàit ëdcò prim ministr dël Regn ëd Sardëgna dal 1849 al 1852.

Euvre prinsipaj[modìfica | modifiché la sorgiss]

An piemontèis[modìfica | modifiché la sorgiss]

Massimo d'Azeglio a l'ha scrivù an piemontèis na part dël capìtol che a fà XVI ëd sò scrit I miei ricordi.

An italian[modìfica | modifiché la sorgiss]

  • Ettore Fieramosca o La disfida di Barletta (1833)
  • Niccolò de' Lapi ovvero i Palleschi e i Piagnoni (1841)
  • Degli ultimi casi di Romagna (1846)
  • I miei ricordi, publicà del 1867, dòp soa mòrt

Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse[modìfica | modifiché la sorgiss]

Gianrenzo P. Clivio - Profilo di storia della letteratura in piemontese