Pàul I

Amperator dle Russie. Fieul ëd Pero III e ëd Catlin-a II, a l'era nassù ij 20 dë stèmber dël 1754.
Ij sò rapòrt con la mare amperatris a j'ero viaman vastasse dòp dl'assassini ëd sò pare Pero III e cand Catlin-a a l'avìa gavaje ij fieuj për educheje chila. Pàul a dësaprovava la polìtica dla mare e, tornà da na longa vìsita a le cort europenghe, a l'era artirasse ant la campagna ëd Gatcin-a anté ch'a l'avìa creà na soa cort.
Dventà amperator ij 6 ëd novèmber dël 1796 a l'avìa slontanà tuti ij colaborator ëd soa mare an mandand-je an esili. Da sovran assolù a l'avìa combatù për tèra e për mar contra la Fransa rivolussionaria. Soe armade comandà da Suvorov a l'avìo riussì a scassé ij fransèis da l'Italia ma, nen d'acòrd con la polìtica austrìaca, Pàul I a l'era artirasse da la coalission.
Sò caràter violent e pien ëd flin-a a creava 'd malcontent an tra ij sò colaborador. Con sò fieul Lissànder a conossensa, ant la neuit tra j'11 e ij 12 ëd mars dël 1801 ij pì àut dignitari 'd soa cort a lo pijo a sorprèisa an soa stansa e a lo anvito a abdiché. A soa decisa oposission, ij sò ufissiaj a lo masso an ëstrangoland-lo.