Dòm ëd Turin

Da Wikipedia.
Drapò piemontèis.png Vos an lenga piemontèisa
Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì


Ël dòm ëd Turin e sò cioché

Ël dòm ëd Turin as treuva an piassa San Gioann. Soa costrussion a l'é ancaminà ij 27 ëd luj dël 1491 con la prima pera posà da la duchëssa Bianca 'd Savòja. L'architet a l'era Meo dël Caprin-a da Setignan.

Anans ch'a-i fussa 'l Dòm[modìfica | modifiché la sorgiss]

Ant ël midem pòst andoa al dì d'ancheuj a-i é 'l Dòm, për vàire sécoj ëd cese a-i é stàine tre. Chèich marca dla pì antica, la Cesa ëd San Salvator, a l'é trovasse ant na campagna dë sgav fàita da Alfredo d'Andrade e Céser Bërtéa dël 1909. Ansema al batù dla cesa a l'é trovasse un fiamengh mosàich dël paviment, che al dì d'ancheuj a l'é conservà al Musé dj'Antichità ëd Turin. A në resto mach dij tòch, che a smon-o ëd midajon con ëd bes-ce e na siren-a, e dzortut cheidun dij sìmboj dij Taròch, an particolar la Roa dël Boneur e ël Mond. Ës mosàich a l'é stàit datà al sécol ch'a fa XII, e ansema a chiel a son trovasse ëdcò dle decorassion a tërsa ëd gora, d'adoss longobarda. Ëd j'àutre doe cese, la Basìlica ëd San Gioann e la Cesa ëd Santa Marìa ëd Dòmpno, a son resta-ie dle marche squasi mach ant ij papé nodarij e eclesiàstich. Tute e tre ansema a son ëstàite campà giù dël 1490, për feje pòst al neuv cantié dël Dòm.

Bibliografìa[modìfica | modifiché la sorgiss]

  • Casiraghi, Giampiero (1997). Storia di Torino, volum I. Turin: Giulio Einaudi Editore. ISBN 88-06-14258-5.
  • Segre Montel, Costanza (1997). Storia di Torino, volum I. Turin: Giulio Einaudi Editore. ISBN 88-06-14258-5.